
Trabzon’da Bir Kadın Olarak Yaşamak Ben adımı vermeyeceğim. Gerek de yok zaten. Bu şehirde beni tanıyan da var, tanımak istemeyen de… Trabzon’un dar sokaklarında, geceleri daha sessiz olan kaldırımlarında yürürken kimseye görünmemeye çalışırım. Ama yine de fark edilirim. Çünkü kadın olduğum için değil, “hayat kadını” olduğum için. Kimseye hesap vermek zorunda değilim ama anlatmak istedim. Bu yola mecbur kaldım demeyeceğim—mecburiyetin binbir hali var. Kimi için borç, kimi için çocuk, kimi için sadece hayatta kalmak. Benim için hepsi. İlk başta sadece birkaç gün idare ederim sandım… Ama sonra günler, haftaları geçti. Müşteriler değişir, yüzler değişir ama ben hep aynı kalırım: Suskun, yorgun, görünmeyen biri. Arada biri çıkıp insan olduğumu hatırlatır—bir sıcak çay, bir “iyi misin?&... okumaya devam et
Benim adım Meryem. Ama bu ismi sadece annem kullanırdı. Trabzon’un Araklı ilçesinde, küçük bir pansiyon odasında yaşıyorum. Odamın penceresi ...
Trabzon’un sahil kasabası ruhunu taşıyan, doğal güzellikleri ve sakin yapısıyla bilinen Vakfıkebir, artık özel ve seçkin yakınl...
Bir iş gezisi için gittiğim Bolu’nun Gerede ilçesi, tahmin ettiğimden çok daha farklı bir atmosfer sundu bana. Soğuk havasına rağmen içimi ıs...
Trabzon’un doğayla iç içe, huzur dolu bölgelerinden biri olan Bozburun, şimdi sadece sakinliğiyle değil, sunduğu özel ve seçkin...
Adım Zeynep. Ama herkes beni farklı bir isimle tanır. Kartvizitim yok, tabelam da. Sadece bilen gelir, sessizce gelir… ve sessizce gider. Tr...